Kleur bekennen

Wat vind jij gewenst en ongewenst gedrag op de werkvloer?

Omschrijving.
De methode om ongewenst gedrag bespreekbaar te maken. In een ongedwongen sfeer discussiëren over gewenst en ongewenst gedrag.

Lastige situaties
Een greep uit situaties die in elke organisatie kunnen voorkomen:

Medewerkers zonder kinderen worden vaker ingezet voor een avonddienst.
Twee Indonesische medewerkers noemen elkaar steeds `Pinda'.
Een blonde medewerkster krijgt alle nieuwe dommeblondjesmoppen te horen.
Een medewerker die op dieet is, vindt regelmatig plaatjes van dikke mensen op zijn bureau.
Bespreekbaar maken
Iedereen heeft er een mening over, maar hoe maak je die nu bespreekbaar? Met Kleur bekennen leren de deelnemers elkaar op een eenvoudige, speelse wijze beter kennen en leren ze meer over de manier waarop zij zelf en hun collega’s omgaan met diverse situaties.

Aan de hand van 110 kaartjes met situatiebeschrijvingen discussiëren de spelers over gewenst en ongewenst gedrag in hun organisatie. Er zijn kaartjes over pesten en treiteren, seksuele intimidatie, racisme en algemene onderwerpen. Kleur bekennen kan worden gebruikt in bijvoorbeeld werkoverleg, bezinnings-, kennismakings- of trainingssituaties.

Doel
Het doel van het spel is spelers in een ongedwongen sfeer te laten discussiëren over gewenst en ongewenst gedrag. Dit gebeurt aan de hand van situatiebeschrijvingen die op kaartjes staan.

De spelers kiezen of ze de omschreven situatie acceptabel (groene kaart) of onacceptabel (rode kaart) vinden. Aan de hand van deze keuzes vindt vervolgens een discussie plaats over de beschreven situatie.
Zo worden de spelers zich ervan bewust dat niet iedereen dezelfde normen en waarden heeft en dus anders kan reageren op dezelfde situatie. Ook is het doel bewustwording van het eigen gedrag en het effect daarvan op anderen, en ook dat je niet elk gedrag als vanzelfsprekend hoeft te accepteren.
Als je het goed speelt, kent dit spel alleen maar winnaars!

Toepassingsmogelijkheden.
Voor teamleiders, vertrouwenspersonen, startende managers, bedrijfsmaatschappelijk werk. Het kan worden gebruikt in bijvoorbeeld werkoverleg, bezinnings-, kennismakings- of trainingssituaties en in managementteams.

Inhoud doos.
106 situatiekaartjes, 4 blanco kaarten, 20 rood/groene kaarten en de bijgeleverde spelregels.

Afmetingen doos, (lxbxh) = ca. 240 x 136 x 28 mm

Gewicht ca. 324 gram


Spelmethode 1
Benodigd:
• alle situatiekaartjes Kleur bekennen
• voor iedere deelnemer één rode en één groene kaart
• een spelleider
• een procesbegeleider (gewenst)

Duur: afhankelijk van het aantal deelnemers, ongeveer 10 minuten per kaartje/deelnemer
Doel: met elkaar in gesprek komen en blijven over (on)gewenst gedrag
Doelgroep: medewerkers van één afdeling of één managementteam
Tijdstip: werk- of teamoverleg
Aantal deelnemers maximaal ongeveer 15 deelnemers

Spelregels:
1. Alle situatiekaartjes worden uitgespreid op een tafel met de tekst naar boven.

2. Iedere deelnemer zoekt één kaartje uit. Als een deelnemer een situatie aan de orde wil stellen die niet op één van de kaartjes staat, kan deze een blanco kaartje pakken.

3. Eén deelnemer leest zijn/haar kaartje voor. Als een deelnemer een blanco kaartje heeft gepakt, omschrijft hij/zij de situatie zelf in bij voorkeur één zin.

4. Vraag de deelnemers een standpunt in te nemen: is de situatie acceptabel (groene kaart) of niet acceptabel (rode kaart). Daarna vindt een uitwisseling van argumenten plaats. (Hier zou je een tijd aan kunnen verbinden van 10 minuten, tenzij het zinvol is om de discussie langer te laten duren.)
Het is tijdens de discussie belangrijk om dit proces – los van de inhoud – goed te begeleiden.

5. Bepaal na de discussie of een eindconclusie mogelijk is voor de besproken situatie op het kaartje.
Je kunt de besproken kaartjes in drie stapels verdelen: acceptabel/onacceptabel/geen overeenstemming.

6. Geef aan dat er geen overeenstemming bereikt hoeft te worden. Meningsverschillen zijn er altijd; het is belangrijk dat die verschillen bespreekbaar zijn en worden gerespecteerd.
De overeenkomsten en verschillen van mening kunnen nog wel even worden genoemd. De onderwerpen waarover geen overeenstemming kan worden bereikt, kunnen bijvoorbeeld worden geagendeerd voor een eerstvolgend werk- of teamoverleg.